لطفا نام کاربری یا ایمیل خود را وارد نمایید. دریافت گذرواژه جدید
ثبت نام کنید
x

مصاحبه با پیمان شیرالی در باب آلبوم “تابلوهای ایرانی”

No Rating

به نام هنر و خالق آن

در مورد پروسه این آلبوم اینطور بگویم که اولین بار به سازنده گیتارم جناب بابک شیدایی پیشنهاد دادم تا سازی با قابلیت اجرای ربع پرده را برای من بسازند و بعد از مشخص کردن کرن و سری بر روی فرت های مشخص شده، ساختن ساز را در مدت یک ماه به پایان رساندند و من شروع به نواختن کتاب های تار و سه تار و تحقیقی بیشتر در مورد دستگاه ها و گوشه ها کردم. اولین ذهنیتی که در مورد این آلبوم داشتم، اجرای ربع پرده با ساز گیتار و تا حدی وفادار بودن به نحوه ی اجرای موسیقی ایرانی بود. با کتاب های اول و دوم هنرستان استاد خالقی شروع کردم. از قبل آشنایی با تکنیک هایی چون اشاره بجای لگاتو و چپ راست به جای ترمولو داشتم. به دنبال زاویه یی از ضربه  در گیتار می گشتم که نوای موسیقی ایرانی را با طنین گوش نواز به اوج برساند و در ادامه بعد از مطالعه چندین کتاب، به مجموعه صد رنگ از ارشد طهماسبی و همسازان از علی صمدپور رسیدم. ماه ها قطعات گوناگون و دستگاه های ایرانی را بر روی این ساز اجرا کردم، گاهی هم با تغییر کوک و گام بروی ساز گیتار، تست های گوناگونی را امتحان کردم. روزها بداهه نوازی بر روی قطعاتی از استادان چون: صبا، وزیری، خالقی و الهام از تم هایی از موسی معروفی و علی اکبر شهنازی، می کردم و شب ها مقالات و کنفرانس های استاد مرتضی حنانه را گوش می دادم. شاید نزدیک به چهار بار کتاب گام های گمشده از استاد حنانه را در مدت کوتاهی خواندم و در ادامه کتاب های سنتور استاد پایور و پشنگ کامکار را دنبال کردم که شامل فیگورهای ریتمی بسیاری بودند. تا آنجا پیش رفتم  که قطعه بندباز استاد وزیری را بروی ساز گیتار تنظیم کردم. بعد از این همه تحقیق و تفحص، باز به پله اول رسیدم، که اگر من آلبومی را با قابلیت گیتار ربع پرده ضبط کنم، اجرای آن برای نوازندگان دیگر این ساز ممکن نخواهد بود. اما به هر حال راضی بودم از زمان و تحقیقی که  این مدت صرف کردم و دوباره با نگاه و تفکری کاربردی تر به ساختن قطعاتی بر روی این ساز تلاش کردم.

نغمه های موسیقی ایرانی را از دوران کودکی با گوش دادن به رادیو و صدای استاد بنان و دیگر بزرگان کم کم آموخته بودم و همیشه ضبط های قدیمی و تا حدی بی کیفیت از استادان وزیری و شهناز را دنبال می کردم و این آلبوم در واقعیت، جستجوی ریشه ها و سنت های ایرانی بوده است.

تابلوهای ایرانی با یک پیش درآمد در اصفهان شروع می شود و در قسمت بعدی با چهار مضراب همایون، رنگ اصفهان، رنگ ماهور و راپسودی (لعنتی) ادامه می یابد و در پایان با چهار مضراب ماهور و شورآفرین به اتمام می رسد. هر کدام از این تابلوها شادی ها، سختی ها، غم ها، شکست ها و پیروزهای ما را به تصویر می کشاند. در آخر این آلبوم را به استادانم که نگاه چگونه زیستن را به من آموختن را تقدیم می کنم. استادانی چون: وزیری، خالقی، صبا، حنانه، دهلوی و دیگر بزرگان…