لطفا نام کاربری یا ایمیل خود را وارد نمایید. دریافت گذرواژه جدید
ثبت نام کنید
x

برای “واروژان”

No Rating

برای “واروژان” :
“واروژان” در شهریورماه سال (۱۳۵۶) ، در حال ضبط موسیقی فیلم «بر فراز آسمانها»، (به کارگردانی محمد علی فردین)، سکته کرد و روز ۲۵ شهریور ماه (۱۳۵۶) ، بعد از ده روز بستری بودن در بیمارستان جم تهران، در سن ۴۲ سالگی در گذشت و مصداق ترانه‌ای شد که “ابی” در فیلم آخرش
«بر فراز آسمان‌ها»، فریاد می‌کرد:

«بروم شادان به فلک

دور از غم‌ها

دور از همه کس»

نغمه های “واروژان” گنجینه های چند نسل است، که او با عشقی پاک به نت ها و ساز بندی ها به گوش های ما اهدا کرده است. ارتباط او با آکوردهای «۷» و «۹» نوستالژیک ترین لحظاتِ ماندگارِ گذشته را تداعی می‌کند.

“واروژان” همانند نامش، (واروژان به معنای پرنده ی نر) ، عمر کوتاهی داشت. ملودی های او از زیباترین ها و تنظیم هایش از دقیق و لطیف ترین هاست. می‌توان گفت که هیچ هنرمندی از موزیسن های معاصر او، نتوانسته تا این حد به ژرفای قلب‌ و خاطره های مردم نفوذ کند.

“محمدرضا درویشی” در مورد آثار او می‌گوید:«کلاسیکی است در متن پاپ»
و “کامبیز روشن روان” نیز گفته است: «هرچه جلوتر می‌رویم و از افراد بیشتری پرس و جو می‌کنیم، یک نکته آشکارتر می‌شود و آن نکته این است که آواز آن پرنده ماندگار شده است و ماندگار هم خواهد ماند.»

او هنرمندی بود که در عمق تنهایی‌اش، گفت و گوی لطیف ملودی ها و هارمونی ها را می‌شنید و به رنگ آمیزی سازها پی برده بود و تلاش کرد تا ما هم بتوانیم آن‌ها را احساس کنیم.

ترکیب جادویی نت ها در آثار “واروژان” همچون لحظه ایست که پنجره‌ای رو به آسمان باز شود و هوای پاک و روح سبز را به ارمغان آورد. “واروژان” یک نام و یک شخص و حکایت نیست؛ بلکه فرهنگ یک ملت است…

با مهر
“پیمان شیرالی”
۹۷/۵/۳۰