لطفا نام کاربری یا ایمیل خود را وارد نمایید. دریافت گذرواژه جدید
ثبت نام کنید
x

بیوگرافی

پیمان شیرالی موسیقی دان، آهنگ ساز و پژوهشگر موسیقی فولک و ملی ایران

پیمان شیرالی در سال ۱۳۶۴ در خوزستان متولد شد و دوران کودکی خود را در آنجا سپری کرد. او در نوجوانی به شاهین شهر در اصفهان نقل مکان کرد و نوازندگی را از سال ۱۳۸۰ به صورت خودآموز شروع کرد. سپس با مرحوم استاد “فربد کهنسال” آشنا شد و به فراگیری سبک فلامنکو پرداخت. وی برای شناخت و درک گستره ی وسیع تر موسیقی به خصوص برای چیدمان آثار، مدتی را نیز صرف فراگیری پیانو در هنرستان نمود.

سپس تئوری موسیقی را نزد استاد “علی منتظری” فراگرفت. در سال ۱۳۸۳، در جشنواره ی گیتارنوازی با استاد “کیوان میرهادی” آشنا شد و مدتی زیر نظر ایشان درسهایی از موسیقی را آموخت. پس از آن دوره ای زیر نظر استاد “علیرضا تفقدی” گذراند و مستر کلاس های دکتر “لیلی افشار” را شرکت نمود.

وی پارتیتور نویسی را نزد استاد “جمال ظهوریان” فرا گرفت و بخشی از آن را نزد استاد “علیرضا جنانی” تکمیل کرد. پس از آن نزد دکتر “مهرداد پاکباز” به آموختن موسیقی پرداخت و سطوح پیشرفته تر نوازندگی را نزد او فرا گرفت.

وی در طول فعالیت خود، همواره توجه ویژه ای به آثار آهنگسازان کلاسیک ایرانی و نیز موسیقی ایرانی داشته است و بخشی از ساخته هایش، تحت تاثیر این آثار می‌باشد.

پیشینه ی اجرایی:
– اجرای قطعات تارگا در هنرستان و تالار اندیشه در سال ۱۳۸۲
– اجرای قطعاتی از سور، لوبت، نیکیتا کوشکین و گرانادوس در آموزشگاه نغمه ی گشایش در سال ۱۳۸۲
– اجرای ۶ قطعه از لئو براور و یک سوئیت از فرانک مارتین در آموزشگاه نغمه گشایش در اصفهان در سال ۱۳۸۳
– اجرای اولین رسیتال تحت حمایت استاد “حسن کسائی” در سال ۱۳۸۴
– اجرای مجموعه قطعات آنتونیو لائورو در کارگاه ساز شناسی در سال ۱۳۸۴
– کسب مقام اول در فستیوال سبک شناسی در حوزه ی هنری در سال ۱۳۸۵
– برگزاری کنسرتی در دو بخش (گروه نوازی و تک نوازی) در تالار سوره حوزه ی هنری اصفهان، با تکنوازی پیمان شیرالی در سال ۱۳۸۵
– برگزاری رسیتال در دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۸۶
– اجرای دو قطعه از مشهورترین قطعات باخ (فوگ در لا مینور، شاکن) در خانه ی هنرمندان، سالن بتهوون در سال ۱۳۸۸
– اجرای ۱۰ سونات از پاگانینی در خانه ی اقلید اصفهان در سال ۱۳۹۱
– شرکت در کلوپ موزیکال در آموزشگاه های سطح اصفهان در سال ۱۳۹۱
– اجرای دو نوازی گیتار و ویولن در سالن ارشاد یزد در سال ۱۳۹۲
– اجرای کوارتت (گیتار، پیانو، چلو، ویولن) در سالن ارشاد یزد در سال ۱۳۹۳
– برگزاری بزرگداشتی برای استاد “حسین دهلوی” با اجرای قطعات خود، در سالن اندیشه ی اصفهان در سال ۱۳۹۴
– برگزاری رسیتال بزرگداشت استاد “حسین دهلوی” در سالن رودکی تهران در مهر ماهِ سال ۱۳۹۴
– جمع آوری مجموعه ای از ساخته ها و تنظیم ها در قالب ۲ آلبوم در سال ۱۳۹۵ به نام های: “سرزمین مادری”: ۱۳ قطعه از مجموعه ساخته ها و “باغچه بان”: ۲۳ قطعه از مجموعه تنظیمات؛ که همگی برگرفته از اجراهای سینگل تِرَک و یا اجرای قطعات در کنسرت ها میباشند.

پیشینه ی آموزشی:
– تألیف ۱۴ جلد کتاب به نام های: جلد ۱: جاده ی ابریشم، جلد ۲: باران، جلد ۳: باران یعنی تو برمیگردی؟!، جلد ۴: باغچه بان، جلد ۵: سرزمین مادری، جلد ۶: فراموشی (آثار منتخب یان تیرسن برای دو نوازی)، جلد ۷: مانی و مانا، جلد ۸: خواب های طلایی، جلد ۹: هزاردستان (۱۳ قطعه برای گیتار و ارکستر)، جلد ۱۰: زرد ملیجه (۳۰ قطعه برای کودکان)، جلد ۱۱: ۱۰۰ اتود برای گیتار، جلد ۱۲ و ۱۳: لحظه های افسانه ای در دو جلد، جلد ۱۴: گل افشان ( تنظیم ۸۷ قطعه محلی ) در سه دفتر.
– ساخت بیش از ۱۰۰ اثر در سبکهای متفاوت (اعم از کلاسیک غربی و کلاسیک ایرانی)
– تنظیم بیش از ۲۰۰ اثر ایرانی و غربی
– تنظیم قطعاتی برای گیتار کلاسیک در فرم کنسرتو؛ از جمله:
“ساری گلین” تصنیف فولکلور ایرانی، آذربایجانی و ارمنی
“مرغ سحر” تصنیف ایرانی در دستگاه ماهور، اثر مرتضی نی داوود
“خوب، بد، زشت” موسیقی فیلم، اثر اِنیو موریکونه
“کارمینا بورانا” اثر جاودانه ی کارل اُرف
– تنظیم آثاری برای آواز کلاسیک؛ از جمله قطعه ی “آوه ماریا” اثر جولیو کاچینی
– تشکیل و برگزاری چند آنسامبل
– آهنگسازی برای ارکستر و برای دیگر سازها از جمله: فلوت، پیانو، ویولون، چلو، آلتو، کلارینت و سازهای ایرانی مثل: تار و سنتور
– تشکیل و رهبری ارکستر ۵۰ نفره ی دهلوی در سال ۱۳۹۵ و برگزاری کنسرتهای متعدد.
– نوشتن مقالاتی در باب آهنگسازی و جایگاه تکنیک در نوازندگی و همچنین تحقیق و پژوهش و ترجمه در مورد گیتار کلاسیک و مشاهیر جهانی در این عرصه.

فعالیت آهنگسازی “پیمان شیرالی” را می‌توان به سه دوره تقسیم کرد:

دوره ی اول:
آوازهای دوران کودکی که از آن جمله می‌توان به مجموعه ی “آوازهایی که مادرم به من آموخت” (در بیست قسمت) اشاره کرد. در این بخش شاهدِ ملودی هایی سرشار از شورِ بازی‌های کودکانه، کابوس‌ها و غم و شادی‌های دوران کودکی هستیم.

دوره ی دوم:
قطعاتی که در فرم‌های باروک و کلاسیک نوشته شده اند. که از آن جمله می‌توان به “واریاسیون های جولیانی”، “کنسرتو در ستایش ویوالدی” و “سوئیت ۶ قسمتی در ستایش باخ” اشاره کرد.

و دوره ی سوم:
۱) ساخت آثاری برای سرزمین ایران مثل “نوروزِ غم انگیز” که به یاد زلزله ی بم ساخته شد و ۲) ساخت آثاری با نام و یاد آهنگسازان برجسته ی ایرانی مثل “دهلوی”، “شهناز” و “باغچه بان” که در هر یک از قطعات فوق، ویژگی های شخصی و حرفه ای افرادِ مذکور در نظر گرفته شده است.

از جمله قطعات ایرانیِ او که ریشه در فرهنگ ایران زمین دارد، قطعه ی “باران” است که از محبوب ترین و شناخته شده ترین آثار وی می‌باشد و در آن از تکنیک چهار مضراب استفاده شده است. همچنین قطعه ی “شورانگیز” که کاملا با فضا و تکنیک سازهای ایرانی ساخته شده و یا قطعات “پیش درآمد اصفهان” و “والس چهل ستون” که همگی در دستگاه های ایرانی نوشته شده اند.

با اینکه با عوض شدن کوک در بعضی از این قطعات، حال و هوای فضای ایرانی بسیار ملموس می‌باشد، اما همچنان هارمونی ها و تکنیک های کلاسیک نیز در نظر گرفته شده است.

از جمله آثار برجسته ی این نوازنده و آهنگساز میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
– پرلود، آلگرو (روزی برای خداحافظی) ۱۳۸۵
– باران (قسمت اول: تم واریاسیون برای باران) ۱۳۸۶
– تم واریاسیون برای کوچه ۱۳۹۱
– نوروز غم انگیز (تمی از ثمین باغچه بان برای حادثه ی بم) ۱۳۹۲/۰۸/۲۲
– در ستایش جولیانی (برای مائورو جولیانی) ۱۳۹۲
– مجموعه آوازهایی که مادرم به من آموخت (در ۲۰ قسمت) ۱۳۹۲
– رومانس برای تو ۱۳۹۲
– اورینتال (اقتباسی از نمایشنامه ی دختر شرقی) ۱۳۹۲
– باران (قسمت دوم: باران! یعنی تو برمیگردی؟!) ۱۳۹۳
– شهناز (برای استاد جلیل شهناز) ۱۳۹۳
– دهلوی (برای استاد حسین دهلوی) ۱۳۹۳
– تم واریاسیون برای قطعه ی “سوسو زدن ستاره ها” ۱۳۹۳
– پرواز ۱۳۹۳
– لالایی برای رانا ۱۳۹۳
– کنسرتو برای ویوالدی ۱۳۹۳
– هفت شهر هنر ۱۳۹۳
– سوئیت ۵ قسمتی برای پیانو به نام “خانه ای که باد برد” ۱۳۹۴
– تریو برای ویولون ۱۳۹۴
– مانای دوست داشتنی (۱۳۹۴/۰۵/۱۶)
– باغچه بان (۱۳۹۴/۰۸/۲۲) اثر جمال ظهوریان و پیمان شیرالی
– پیکادو بریلیانت اِستادی (۱۳۹۴/۱۱/۱۷)
– نامه ای در نوامبر (۱۳۹۵/۰۱/۱۰)
– اِستادی یک و دو (۱۳۹۵/۰۱/۱۲)
– شورانگیز (۱۳۹۵/۰۱/۱۸)
– حنانه (۱۳۹۵/۰۱/۲۰)
– ساوالان (۱۳۹۵/۰۱/۳۰)
– مرگ شاپرک ها (۱۳۹۵/۰۲/۰۹)
– گل همیشه قشنگم (۱۳۹۵/۰۲/۱۰)
– والس چهل ستون (۱۳۹۵/۰۲/۱۴)
– پیش درآمد اصفهان (۱۳۹۵/۰۲/۱۵)
– دلقک گریان (۱۳۹۵/۰۲/۲۹)
– دستان جادویی راخمانینوف (۱۳۹۵/۰۳/۰۵)
– لائورو (۱۳۹۵/۰۳/۰۶)
– سوئیت ۶ قسمتی در ستایش باخ: پرلود، آلماند، آلگرو، والس، سارباند، ژیگ (۱۳۹۵/۰۳/۰۶)
-کاتوری (۱۳۹۵/۰۵/۰۵)
– رنگ خداحافظی (۱۳۹۵/۰۶/۳۱)
– راز و نیاز (۱۳۹۵/۰۶/۳۱)
– وداع با رولند داینز (۱۳۹۵/۰۸/۰۹)
– کنسرتو برای سنتور و ارکستر
در سه موومان (۱۳۹۵/۰۹/۱۷)
– خاطره (۱۳۹۵/۰۹/۲۵)
– والس سوئیت: والس چهارفصل (۱۳۹۵/۰۹/۲۶)
– واریاسیون های چینی (۱۳۹۵/۱۱/۰۴)
– ۳ قطعه برای دونوازی گیتار و فلوت؛ بخش اول: خاطراتی با آستور پیاتزولا، بخش دوم: آخرین والس، بخش سوم: فانتزی برای رزیلدا (۱۳۹۵/۱۱/۲۳)
– فراموشی، دونوازی ویولون و پیانو، برای عزیزانی که دچار آلزایمر هستند (۱۳۹۶/۰۲/۰۸)
– سرنتای عاشقانه (۱۳۹۶/۰۲/۱۱)
– بونسای (۱۳۹۶/۰۲/۱۱)
– پاوانا، تریو برای ویولون، چلو و گیتار، به یاد کشته شدن مرزبانان (۱۳۹۶/۰۲/۱۴)
– سپیده، محمد رضا لطفی، تنظیم برای ارکستر (۱۳۹۶/۰۲/۲۸)
– آخرین یک شنبه (۱۳۹۶/۰۴/۱۶)
-سوئیت شماره ی چهار(۱۳۹۶/۰۵/۰۶):
قسمت اول: پیش درآمد ماهور
قسمت دوم: نغمه های ایرانی
قسمت سوم: شورآفرین
-کنسرتو برای دو گیتار در لامینور، برای رادین و راتین (۱۳۹۶/۰۵/۳۰)
– تنظیم هزار دستان از مرتضی حنانه برای ارکستر (۱۳۹۶/۰۶/۱۵)
– مانی و مانا، کنسرتو برای سنتور و ارکستر ( به یاد استاد حسین دهلوی) (۱۳۹۶/۰۶/۲۴)
– سوناتینا به سبک ایرانی (استفاده از تکنیکهای سه تار بر روی ساز گیتار) (۱۳۹۶/۰۷/۰۱)
–  افشاری (۱۳۹۶/۰۷/۰۲)
ـ ده قطعه کوتاه گیلکی (۱۳۹۶/۰۷/۲۰)
– تولد و مرگ یک شاهزاده (به زبان چینی) (۱۳۹۶/۰۷/۳۰)
ـ تنظیم بیا تا گل بر افشانیم ساخته پرویز مشکاتیان (۱۳۹۶/۰۷/۰۷)
-تنظیم مرغک ساخته علی نقی وزیری (۱۳۹۶/۰۷/۲۶)
-تنطیم خوشه چین ساخته روح الله خالقی(۱۳۹۶/۰۸/۱۰)
– تنظیم قطعه ای ایران برای ارکستر (۱۳۹۶/۱۰/۲۵)
– تنظیم قطعه زرد ملیجه برای ارکستر (۱۳۹۶/۱۱/۰۱)
– پاوانا برای مرگ ده مرزبان تنظیم برای تک نوازی گیتار کلاسیک (۱۳۹۶/۱۰/۱۴)
– سویت تابلوهای ایرانی (چهره های مادرم) (۱۳۹۶/۱۲/۰۳)
ـ تنظیم قطعه ساری گلین برای دونوازی گیتار (۱۳۹۷/۰۱/۰۹)
– سبک بال (۱۳۹۷/۰۱/۳۱)

قطعه سبک بال را به یاد استاد حسین دهلوی نوشتم که در دو قسمت می باشد: قسمت اول در دستگاه ماهور است که تم آن را ماه ها در ذهن داشتم و آن را برای گیتار کلاسیک نوشتم و قسمت دوم در دستگاه شور می باشد که تم این قسمت را از قطعه سبک بال استاد حسین دهلوی گرفتم. استاد دهلوی این اثر را در سال ۱۳۳۲ برای ارکستر موسیقی ملی تصنیف نمود.

مایه اصلی “سبک بال” ملهم از قطعه “رقص چوبی قاسم آبادی” اجرا و تنظیم استاد ابولحسن صبا است و می توان گفت که این اثر، اولین آهنگ برای ارکستر است که در ایران چاپ و منتشر شده است.

– لحظه ها(۱۳۹۷/۰۲/۰۱)

همچنین قطعاتی توسط آهنگسازان ایرانی به این نوازنده و آهنگساز تقدیم شده:
– صنم (جمال ظهوریان)
– نامه ی شماره ی ۱۳ (پیمان فخاریان)
– سوئیت در می مینور (علیرضا جنانی)
– تمی برای پیمان (مصطفی آخوندی)
– کافی بریک (بهزاد میرخانی)

وی قطعاتی را نیز به صورت سفارشی نوشته است که از آن جمله میتوان به قطعه ی زیبای “مرگ در پاییز” برای نمایشنامه ی “مرگ در پاییز” و قطعه ی “فانتزی به سبک ر ماژور” برای تئاتر “عادل یک ناخدا بود” اشاره کرد.